Η κορυφή του ηφαιστείου βρίσκεται σε ύψος 14 χλμ. από την επιφάνεια του Άρη. Στις εικόνες διακρινόταν σε μια πλαγιά του ηφαιστείου μία τρύπα διαμέτρου 35 μέτρων, που όπως διαπιστώθηκε αποτελεί είσοδο σε ένα σπήλαιο.

Από τότε η τρύπα αυτή αποτελεί αντικείμενο μελέτης των επιστημόνων. Μία νέα μελέτη του Σεληνιακού και Πλανητικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου της Αριζόνα δείχνει ότι το σπήλαιο είχε αρχικά βάθος περίπου 90 μέτρων, αλλά η καθίζηση της επιφάνειας της κορυφής του κρατήρα έριξε μέσα στο σπήλαιο υλικά τα οποία σχημάτισαν έναν τεράστιο σωρό συσσωρευμένου υλικού ύψους περίπου 60 μέτρων.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το σπήλαιο έχει τώρα βάθος 28 μέτρων. «Τρύπες όπως αυτή παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, επειδή στο εσωτερικό τους υπάρχουν σπήλαια στα οποία οι συνθήκες είναι πολύ πιο ασφαλείς από την επιφάνεια του Άρη. Γι’ αυτό τέτοια σπήλαια αποτελούν υποψήφιες περιοχές να φιλοξενούν ζωή», αναφέρει η NASA σε παλαιότερη ανακοίνωσή της για το ηφαίστειο Pavonis.

Υπάρχουν πολλοί ειδικοί που πιστεύουν ότι σε αφιλόξενους πλανήτες και δορυφόρους οι υπόγειες σπηλιές μπορεί να διαθέτουν συνθήκες φιλικές για την παρουσία της ζωής, έστω και σε μικροβιακό επίπεδο, αλλά και ότι μπορούν να αποτελέσουν τους τόπους διαμονής των πρώτων αστροναυτών που θα φτάσουν σε αυτούς τους κόσμους.

ΛΕΖΑΝΤΑ: Μέσα στον κρατήρα του ηφαιστείου Pavonis βρίσκεται ένα μικρό σπήλαιο, που ίσως αποτελεί φιλικό περιβάλλον για την ζωή στον Άρη. Credit: NASA, JPL, U. Arizona.

π