Στα θεματικά πάνελ αναδείχθηκαν καίρια ζητήματα:
Θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, ακτοπλοΐα και νησιωτικότητα
Η συζήτηση μεταξύ των Μανώλη Κουτουλάκη, Γενικού Γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, Γιώργου Αλεξανδράτου, Προέδρου του Ελληνικού Επιμελητήριου Ναυτιλίας, Ευστράτιου Απέργη, Αντιπροέδρου του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ) και της Έλπης Πετράκη, Γενικής Γραμματέα της Ελληνικής Ένωσης για τη Ναυτιλία Μικρών Αποστάσεων και εκπροσώπου του Ευρωπαϊκού Δικτύου της Ναυτιλίας Μικρών Αποστάσεων, υπό το συντονισμό του Jaap Gebraad, ανέδειξε τον κρίσιμο ρόλο της ακτοπλοΐας στη διασύνδεση των νησιών και την εδαφική συνοχή της Ε.Ε. Έμφαση δόθηκε στις προκλήσεις της νησιωτικότητας και στην ανάγκη για βιώσιμες, ανθεκτικές θαλάσσιες μεταφορές. Το short sea shipping αναγνωρίστηκε ως βασικός πυλώνας της ευρωπαϊκής μεταφορικής πολιτικής, συμβάλλοντας στη μείωση της συμφόρησης και στην πράσινη μετάβαση. Κεντρικό θέμα αποτέλεσε η σύνδεση καινοτομίας, υποδομών και ανθρώπινου κεφαλαίου ως προϋπόθεση για τον μετασχηματισμό του κλάδου. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη Σύμπραξη για τη Ναυτιλία Μηδενικών Εκπομπών, που λειτουργεί ως μοχλός επενδύσεων, με σημαντική μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων.
Παράλληλα, σημειώθηκε ότι το κόστος ναυπήγησης νέων πλοίων έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, γεγονός που καθιστά τη μετάβαση ιδιαίτερα απαιτητική για τον κλάδο. Υπογραμμίστηκε η ανάγκη μέρος των εσόδων από το EU ETS να επιστρέφουν στοχευμένα στον Ναυτιλιακό τομέα, προκειμένου να στηριχθεί η χρηματοδότηση της πράσινης μετάβασης.Τέλος, επισημάνθηκε ότι η συνάντηση προετοιμάζει το έδαφος για την επικείμενη δημόσια διαβούλευση (Μάιος–Ιούνιος 2026) σχετικά με τους Τεχνολογικούς Οδικούς Χάρτες, οι οποίοι θα καθορίσουν τη μελλοντική πορεία του τομέα.
Ενίσχυση της ναυπηγικής ικανότητας της Ευρώπης και της τεχνολογικής της ηγεσίας
Στην συζήτηση του δημοσιογράφου Μιχάλη Ψύλο, Διευθυντή του Naftemporiki.gr με τον Προέδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της ONEX Shipyards & Technologies Group, Πάνο Ξενοκώστα, ο κ. Ξενοκώστας ανέφερε ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να ενεργοποιείται με δύο παράλληλες δυναμικές: από τη μία, τη ναυτιλιακή αμυντική βιομηχανία που ήδη προσελκύει σημαντικά κεφάλαια, και από την άλλη, την εμπορική ναυτιλία, όπου η πρόοδος παραμένει κυρίως σε επίπεδο σχεδιασμού. Η Ελλάδα αποτελεί τον νότιο πυλώνα της ευρωπαϊκής ναυτιλίας και βασικό θαλάσσιο κόμβο. Η πρόκληση είναι να μετατραπούμε από καταναλωτές σε παραγωγούς και εξαγωγείς ναυτιλιακής τεχνολογίας» συμπληρώνοντας ότι «απαιτείται ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα που θα διασφαλίζει ότι οι επενδύσεις παραμένουν εντός Ευρώπης, με έμφαση στην πρόσβαση σε χρηματοδότηση, στην ενίσχυση των εξαγωγών και στην ενσωμάτωση κοινωνικών και ενεργειακών κριτηρίων. Χρειαζόμαστε μια πραγματική “συμμαχία της θάλασσας” σε ευρωπαϊκό επίπεδο.»
Ναυτιλιακή Τεχνολογία
Υπό το συντονισμό του Pieter Huyskens, Group Director of RD&I at Damen Shipyards Holding το πάνελ ανέδειξε ότι η ναυτιλιακή τεχνολογία βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή, με αιχμή την καινοτομία, την πράσινη μετάβαση και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης. Κοινός τόπος αποτέλεσε η ανάγκη στενότερης συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και ενίσχυσης της βιομηχανικής σύμπραξης. Η Ελένη Πολυχρονοπούλου, Πρόεδρος της Hemexpo, υπογράμμισε τη σημασία δοκιμών και αξιολόγησης τεχνολογιών, καθώς και την ανάγκη για αυτοματοποίηση και αναβάθμιση δεξιοτήτων των πληρωμάτων. Η Maja Novakovic, Πρόεδρος του Waterborne Technology Platform εστίασε στη σημασία κατανόησης των αναγκών της αγοράς και στη συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως βάση για την καινοτομία. Ο Βασίλης Κορκίδης, Πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς, ανέδειξε δομικά προβλήματα, όπως η έλλειψη νέων καυσίμων και οι περιορισμοί για SMEs, τονίζοντας την ανάγκη ενίσχυσης των clusters και της ευρωπαϊκής αυτάρκειας. Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι η ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων απαιτεί σημαντικό χρόνο ωρίμανσης, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ έρευνας και αγοράς, την ενοποίηση μικρότερων έργων σε μεγαλύτερες πρωτοβουλίες, καθώς και την αποφυγή κατακερματισμού του ρυθμιστικού πλαισίου σε διεθνές επίπεδο. Συνολικά, επισημάνθηκε ότι απαιτείται πιο στοχευμένη στρατηγική και επενδύσεις για τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας.